Hij had de laatste tijd last van het vele nadenken tijdens de lange autoritten voor zijn werk. Hij was zelfs bang dat deze negatieve gedachten de overhand zouden krijgen. Dat hij daardoor niet langer meer van zijn vrouw zou kunnen houden. Hij had er immers alle reden voor, alleen was dat ook de oplossing die hij echt wenste?


Vertel eens…
Het was een zonnige middag. Bij binnenkomst voelde ik een ongemakkelijkheid. Een soort laag hangend drukgebied van beladenheid. Dat hing als een soort onzichtbare mist in huis.

Ik vroeg hem: ‘Vertel eens, kun je me uitleggen wat er speelt?’ Hij vertelde me dat zijn vrouw onlangs gevoelens had voor een andere man. Hij was erachter gekomen en voelde zich verraden en gekwetst. Ze konden goed praten en hadden er beide voor gekozen om de situatie achter zich te laten om samen verder te gaan.  Als ze samen waren ging het op zich goed. Toch had hij nog regelmatig een zwaar en belastend gevoel.

Nu had hij last van veel gepieker. Hij houd zielsveel van haar en hun gezin. Hij wil ook niets liever dan de situatie achter zich laten. Telkens wordt hij achtervolgd door allerlei gedachtenspinsels en die gedachtestroom stilzetten dat lukt hem nog niet.

 

Wat je denkt dat ben je zelf
Ik luisterde aandachtig naar zijn verhaal en zei: ‘Jij bent niet je gedachten, weet je dat?’ Zijn blik stond ineens op scherp. Hij keek me strak in de ogen en ging rechtop zitten. Ik ging verder: ‘Jij denkt dat het stemmetje in je hoofd ‘jij’ is, alleen dat is niet zo. Het is de stem van je gedachten. Het zijn stemmen van angst en onzekerheid’, legde ik hem uit. ‘Ze komen voort uit pijnlijke situaties uit ons verleden en willen de ‘gekwetste ik’ beschermen.’ Hij keek me aan en zag dat hij de nieuwe informatie aan het verwerken was. ‘Dat is natuurlijk heel aardig van je gedachten, maar wat er in het verleden is gebeurd, daar kun je nu niets meer aan veranderen. Je kunt wel je huidige gedachten veranderen. Als je dat eenmaal door hebt, dan hebben de gedachten niet langer de controle meer over jou, maar jij over jouw gedachten.’ Even bleef het stil.

Zijn ogen dwaalden af en zijn hoofd begon langzaam instemmend te knikken. ‘Het is prima dat je even nadenkt bij bepaalde situaties om jezelf te beschermen, alleen teveel piekeren gaat vaak gepaard met angst. Je verwacht door veel na te denken de situatie op te lossen. Niets is minder waar. Vaak maken de gedachten gebruik van allerlei aannames en invullingen. Iets wat je denkt zonder het zeker te weten. Het kost je veel tijd en energie. Meestal levert het je niets op. Een gedachte geeft je ook een bijbehorend gevoel. Dus denk goed na over waar je over na wil denken. Dan kun je maar beter over leuke dingen nadenken, als je begrijpt je wat ik bedoel.’ Zijn schouders en gezicht ontspanden. Er volgde een brede grijns.

 

Hoe dan?
Tijd om de teugels weer terug in handen te nemen. ‘Hoe raar ook, je kunt proberen om tijdens die autoritten je gedachten even in de bijrijdersstoel plaatsen’, ging ik verder. ‘Om ze te parkeren in de stoel naast je. Ze even te laten voor wat zijn. Je kunt ze zelfs bedanken voor hun goede bedoelingen. Hierdoor erken je ze wel, maar je doet er niets mee. In plaats daarvan zeg je tegen jezelf dat je er nu voor kiest om aan leuke en positieve dingen te denken. Aan dingen waarvan je echt gelukkig wordt.’ Er volgende een diepe zucht en ik zag de twinkeling terug in zijn ogen komen.

Na mijn bezoek diezelfde dag ontving ik een tekstberichtje: ‘Super bedankt Leon voor je inzet vandaag! Was zeer bijzonder en heftig! Ik ben blij dat we dit gedaan hebben. Ik hou je op de hoogte hoe het gaat.’

Een paar dagen later ontving ik het berichtje: ‘Superrr, ik voel me beter, paar keer gedachtes opzij gezet, werkt prima. Ik denk dat ik er veel aan heb!!! Dus ben je zeer dankbaar!!’, kreeg ik als reactie.